Czeski dla początkujących - nauka czeskiego.

[Bluesmanniak]

Aaa, teeen, to pewnie Łaguś Boguka?
Aaa, to nie znam

[Bruxa]

A tego znasz?

Właśnie obchodzi siedemdziesiąte urodziny. Jak ten czas leci...

[Bruxa]

A na dzisiejszą pogodę wersja żelazobetonowa.

[Cezarian]

A Jaromir śpiewał coś o dwóch vodkach a fernet?

[Bruxa]

Krabička cigaret
a do kafe rum , rum , rum
dvě vodky a fernet
a teď doktore čum čum čum


Ale żeby uniknąć przykrych konsekwencji:

[Bruxa]

PS A czemu w  cytacie nie ma obrazka?

Bo był w załączniku, nie w poście.

[Bruxa]

Tymczasem, co za poświęcenie...

Nasz specjalny wysłannik w Pradze - Filip Springer - donosi:

- Odwiedź parę knajp - powiedział Szczygieł. - Wysłałem ci listę. Potrzebujemy obrazka do rozdziału o czeskiej kuchni.
Zwlekałem z tym do ostatniego wieczora. Przede wszystkim dlatego, że nienawidzę czeskiej kuchni. I piwa.
A żeby sfotografować czeską kuchnię i piwo muszę coś zamówić. Nie będę przecież ludziom z aparatem do talerzy zaglądał.
Z listy wybrałem dwie knajpy. Były blisko siebie i rokowały.
W pierwszej zamówiłem smażony ser i piwo.
Jedzenie było niefotografowalne. Piwo było duże. Po dwóch kwadransach wytoczyłem się na zewnątrz. Zdjęć z tego nie będzie, zgaga na pewno.
Poszedłem do tej drugiej. Rozdział o niej Szczygieł zatytułował „Koszmar U Fleku” napisał w nim, że w tej knajpie kelnerzy obrażają klientów nierozumiejących czeskiego, chrzczą piwo i zawyżają rachunki. No to ja już wiedziałem, że wyjdę stamtąd oskubany. Przynajmniej wnętrza na zdjęciach w necie wyglądały wdzięcznie. Doliczę ten rachunek do faktury Dowodom...
Na wejściu postawili mi piwo (którego nie chciałem, ale byłem na to przygotowany) i kiełbasę (której też nie chciałem, nie byłem na to przygotowany i nie miałem na nią miejsca). Nim coś powiedziałem, wyskoczył grubawy pan z harmoszką i zaczął zagłuszać moje przewidywane protesty. Nie wiedział, że moja asertywność w takich sytuacjach jest ujemna. Jakby mi wrzucili na tę kiełbasę jeszcze pieczone żeberka, to też bym potulnie zjadł.
No to siadłem zrezygnowany, zjadłem, wypiłem. Potem zapłaciłem skandaliczny rachunek. W akcie zemsty obfotografowałem grajka. Chyba się nie przejął, bo wszyscy go tam fotografowali.
Wypełzłem na zewnątrz z zamiarem skonania w hotelu. Zmierzchało. Ulicą toczyła się wielka golonka i machała do mnie przyjaźnie. A przynajmniej tak mi się zdawało.
I wtedy zadzwonił Szczygieł:
- A słuchaj, podskoczyłbyś dzisiaj jeszcze na Žižkov? Przydałoby się zdjęcie z wnętrza jednej knajpy. Idź tam na szybkie piwo, co?
No to siedzę „U Vystřelenýho oka” i czuję się jak pyton, który połknął kapibarę. A potem popił czeskim piwem.
(Efekty tego kulinarnego poświęcenia zobaczycie w maju w OSOBISTYM PRZEWODNIKU PO PRADZE Mariusza Szczygła ze zdjęciami Filipa Springera)

[Bluesmanniak]

Też tak zwiedzałaś? Z poświęceniem?

[Bruxa]

Nie. Ja lubię czeską kuchnię i piwo.
I wiem, do których knajp nie chodzić.

Oraz znam parę, do których warto.

[Cezarian]

Może to będzie przewodnik po najgorszej kuchni i z gwiazdkami Orlemu?

[Bruxa]

Tymczasem, gdybyście mimo wszystko chcieli wyjechać, to pamiętajcie, że na podróżników czyha nie tylko koronawirus...

[Fasiol]

To taki ichni Monty Python?

[Cezarian]

Tigrawirus?

[Bluesmanniak]

U nas też bywają tygrysy

[Bruxa]

Gdzie jest tygrys?