Mogę to skomentować tylko prawdziwą, acz wiekową historią o ideogramach...
Pismo ideograficzne.
Gonzo nigdy nie przepadał za pierwotnym pismem ideograficznym, obrazkowym, a więc nie używającym liter, takim jak egipskie hieroglify, piktogramy, starobailońskie pismo klinowe, czy pisma chińskie lub japońskie. Wynikało to głównie z trudności interpretacyjnych poszczególnych obrazków i kłopotów z ich głośnym wymawianiem. Problem zrobił się jeszcze większy wraz z uproszczeniem ideogramów, na przykład, para naszkicowanych nóg oznaczała „chodzić”, zaś dwie pary splątanych nóg wcale nie musiały oznaczać biegania. I o pomyłkę, nie tylko podczas pisania poezji, nietrudno.
