Gonzo twórcą chińskiej cywilizacji.
Zgodnie z jedną z najstarszych chińskich legend na początku Niebo i Ziemia zostały rozdzielone.
Z tego podziału zrodził się nasz świat i Niebo, którym rządziło pierwszych 12 Cesarzy Nieba, każdy przez 18 tys. lat. Po nich nastąpiła epoka ludzi. Niebiańscy Cesarze ustąpili miejsca Cesarzom Ludzkości, którzy łącznie rządzili 45 tys. lat. Po nich nadeszły rządy 16 monarchów, o których prastare zapiski mitologiczne niewiele mówią. Znamy ich imiona, ale nie znamy ich osiągnięć. Wreszcie nadeszła epoka trzech władców: Fu Hsi, Shen-nonga (legendarnego Boskiego Rolnika) oraz Huanga, słynnego i do dzisiaj uwielbianego Żółtego Cesarza, uważanego za postać bezsprzecznie historyczną, wielkiego herosa i założyciela chińskiej cywilizacji.
Doradcą wszystkich cesarzy, począwszy od Cesarzy Nieba, a skończywszy na Żółtym Cesarzu był Gonzo. Konsultantem tak wszechstronnym, bo począwszy od techniki budowania melioracji i wznoszenia budowli, poprzez obróbkę żelaza, rolnictwo, garncarstwo, tkactwo, poprzez medycynę, piśmiennictwo, szkutnictwo i żeglowanie, wojskowość, a skończywszy na religii, filozofii, matematyce, sztukach pięknych i zaprzęganiu słonia do rydwanu i karety. Nie ulega wątpliwości, że bez niego nie powstałaby ta najstarsza i największa cywilizacja starożytna. To dzięki niemu czasy panowania Żółtego Cesarza i jego czterech następców są w zgodnej opinii zarówno ówczesnych, jak i obecnych historyków uznawane za chiński wiek złoty, w którym odpowiedzialność, moralność i sprawiedliwość miały być nieskazitelne. Nic dziwnego, iż był tak ceniony, że w uznaniu swoich zasług dla Państwa Środka miał swój pałac, dwór, świtę i haremy.
Na pytanie o szczegóły mistrzowskiego doradzania… rozkłada bezradnie ręce i mówi, że nie wie. Nigdy nie znał i nie zna nadal chińskiego, więc wszystko pokazywał im na migi. Prawdopodobnie stąd wzięło się skomplikowane chińskie pismo obrazkowe (ideograficzne).
