Rodzina Poszepszyńskich - fanklub im. Kaprala Jedziniaka
Kategoria ogólna => Dyskusja ogólna => Wątek zaczęty przez: szczutek w 20 Października 2009, 19:52:10
-
Proponuję zamieszczać tutaj tytuły książek wartych przeczytania, a które to nie mieszczą się w szerzej lub wężej pojmowanym klasycznym kanonie.
Ja na początku walnę "Zaułkiem łgarza" Roberta McLiama Wilsona. No. Tyle.
-
Cenna inicjatywa, jednakowoż... Ja wszystko co uważam za warte uwagi Bruxy ciupasem zaliczam do swoistego kanonu. To z wrodzonej skromności ;D No i tu powstaje nam pewien paradoks... S:)
Co nie przeszkodzi mi w kontrze. Przebijam a propos mojej bieżącej lektury jopkiem zdecydowanie pikowym: Historie cmentarne, by Boris Akunin i Grigorij Czchartiszwili. Nie dość, że w klimatach zembatych, to jeszcze obaj autorzy to jedna i ta sama osoba.
-
ja bym prosił o zdefiniowanie klasycznego kanonu.
Czy proza Zajdla to kanon czy nie?
Ha?
obaj autorzy to jedna i ta sama osoba.
Ciekawostka przyrodnicza...
Jak tak można...
-
Z punktu widzenia Bruxy Zajdel to kanon kanonu.
Ale już ustaliliśmy (my, Bruxa), że to nie ma nic do rzeczy.
-
Z niekanonicznego kanonu to ostatnio Dzienniki Gwiazdowe Lema. A z innych, to czytam, przeraża mnie, czytam i nie mogę się oderwać od Łaskawe Johnatana Littella
-
A ja ni emogę znowu się oderwać od ulotki - kropelka, sposób użycia
-
Biedny Stefan... na następnym zlocie (jak przyjedziesz) to cię odkleimy.
Ja czytam forum, ale to chyba kanon :-\
-
A ja ni emogę znowu się oderwać od ulotki - kropelka, sposób użycia
Jak Cię znam, to pewnie o Ani Kropelce?
-
Jan Andrzej Kaczmarczyk i jego "Doskonały fachowiec" wydawnictwa "Czytelnik". Moim zdaniem jest to ideowy spadkobierca talentu Jana Roberta Parzochy. Rok 1988.
Polecam tym mocniej, że to rzecz nie do dostania - gościu, który szlify zdobywał najprawdopodobniej przy rżnięciu kolejnych wydawcnitw "Opowieści milicyjnych" zabrał się za opisywanie losów chłopca z przedmieść (przedmieść chylącego się ku upadkowi USA, of kors), któremu nawet Bonzo nie tylko nie byłby w stanie ukraść portefla, ale któremu to tenże chłopiec (parę lat później dorosła bestyja) skradłby nawet gumkę od majtek. Wydrukują to najprawdopodobniej wtedy, gdy dzielenie przez zero będzie obok opisywania kreacjonizmu obowiązkowym przedmiotem na maturze.
-
któremu nawet Bonzo nie tylko nie byłby w stanie ukraść portefla,
Ale już Gonzo by mógł?
ale któremu to tenże chłopiec (parę lat później dorosła bestyja) skradłby nawet gumkę od majtek.
O ile Gonzo nosiłby majtki.
-
któremu nawet Bonzo nie tylko nie byłby w stanie ukraść portefla,
Ale już Gonzo by mógł?
Chyba łatwiej byłoby temu chłopcu ukraść PESEL niż portfel.
O ile Gonzo nosiłby majtki.
Nienoszenie majtek wcale nie zwalnia od noszenia niezastąpionej w wielu sytuacjach gumki od majtek.
-
Protestuję przeciw gonzoidacji tego wątku!
Oj, to chyba nie po polsku...
Bruxa - przetłumacz
-
Pojawia się pytanie, co było najpierw, gumka do majtek, czy majtki?
Ha! I ani słowa nie było o Gonzie, który miał gumkę do majtek zrobioną ze sznurka do snopowiązałek, a zdobył ją na pewnym słoniu wygrywając w trzy karty w bitwie pod Hydaspes.
-
w trzy karty w bitwie pod Hydaspes.
Oj nie wiem, czy pod Hydaspes to bitwa nie toczyła się na kopyta Bucefała...
O i ani słowie o żabie...
-
Oczywiście, że chodziło o Gonza. Bonzo jaki jest, każdy wie, czyli nikt nie wiem. To go właśnie odróżnia od Gonza, o którym można powiedzieć wszystko, a całość złożona do kupy będzie jak najbardziej spójna i logiczna.
ale któremu to tenże chłopiec (parę lat później dorosła bestyja) skradłby nawet gumkę od majtek.
O ile Gonzo nosiłby majtki.
Młodzian wyszedł by z tej sytuacji obronną stopą, zakładają wcześniej niespostrzeżenie bieliznę na niczego nie spodziewającego się Gonza i dopiero wtedy zachachmęciłby mu tę gumkę. W ostateczności, gdyby się mu spieszyło na tramwaj, to ukradłby gumkę od majtek nawet wtedy, gdyby Gonzo takowej akurat nie posiadał. W końcu złodziej jak chce, to potrafi.
-
W końcu złodziej jak chce, to potrafi.
I tym się różni złodziej od Gonza, który nawet jak nie chce, to potrafi.